Waldorf Istanbul

Mevsim : 🌱 Bahar  Toprağın altında, yeraltının  derinliklerinde ağaçların kökleri arasında küçük kök çocuklar bütün kış boyunca derin bir uykudaydılar. Ne ısırıcı rüzgarı ne soğuğu ne de keskin kar fırtınalarını hiç hissetmeden, sıcacık yuvalarında oyunları rüyalarında gördüler. Ah ne de harika rüyalardı onlar! Kış sona erip de güneş karları eritmeye başladığında Toprak Ana onları tekrar uyandırmak için mumuyla birlikte çıkageldi. ‘Çocuklar uyanın.’ dedi o yumuşacık sesiyle.  ‘Artık kalkma zamanı! Yeterince uyudunuz. Bahar geliyor ve yapılacak işler var. Size iğne, iplik makas ve kumaş parçaları getirdim. Böylece her biriniz kendinize yeni giysiler yapabilirsiniz. Uyanın! Hazır olduğunuzda, yeryüzüne giden kapıların kilidini açacağım.’ Çocuklar esneyip gerindikten sonra neşeyle ayağa fırladılar. Yaşasın, bahar geliyor! Toprak Ana’nın sepetinde güzel renkli kumaş parçaları vardı. Kök çocukların her biri bir elbise yapmak için kendi rengini seçti. Nergis parlak sarı renkli...

     A llah, hayra ve şerre uğramak, sınamak üzere Adem'i yaratmak istediği zaman, özü doğru Cebrail'e " Yürü, yeryüzünden bir avuç toprak ödünç al! " buyurdu.      Cebrail hizmete bel bağlayıp âlemlerin Rabbi'nin emrini yerine getirmek üzere yeryüzüne indi. O buyruk kulu, yere el attı. Toprak kendini çekti, çekindi. Dile gelip yalvarmaya başladı:       " Tek yaratıcı hürmetine beni bırak. Yürü git, canımı bağışla! O yüğrük atının yularını çek benden. Benden yaratılacak insan, tekliflere uğrayacak, tehlikelere düşecek. Allah hakkı için beni bırak, alma. Allah seni seçti, Lehv'deki bilgiyi sana gösterdi. O lütuf hakkı için vazgeç benden. Allah ihsanı ile meleklere hoca oldun. Daima Allah ile konuşmadasın. Peygamberlerin de elçisi olacaksın. Sen, vahiy canının hayatısın, bedenin değil. İsrafil, bedenlere can verir, sen cana can katarsın. O yüzden İsrafil'den üstünsün. O, Sur'u üfürür, bedenlere can gelir. Senin nefesin, mücerret gönüllere ...

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde küçük bir erkek çocuk yaşarmış çok güzel bir şehirde, evini çok severmiş odasını, oyuncaklarını da ama bütün gün aynı şeylerle oynamaktan ve aynı şeyleri yapmaktan sıkılmış ve bahçeye çıkmış kocaman dalları olan bir ağacın altında oturmuş birazda canı sıkılıyormuş etrafına öylece bakınırken ağacın dallarından biri koparak çat diye küçük oğlanın yanına düşü vermiş ve bu sopa düşer düşmez bir şarkı tutturmuş;   Haydi sar beni Gökkuşağına    Götüreyim seni, Düşler diyarına    Küçük oğlan çok şaşırmış kopup düşen sopanın şarkı söylemesi ona onun sihirli olacağını düşündürmüş . Bu gerçek sihirli sopa olmalı demiş onu almış evine götürmüş , evine gider gitmez annesinin sepetinde duran iplerle onu güzelce rengarenk sarmış , bir sürü değişik renk kullanmış sonra bu güzel sopayı güvenli bir yerde saklamak için odasına götürmüş ve tam baş ucundaki masanın üzerine koyu vermiş ve rahat bir uykuya dalmış, ertesi gün kalktığında aynı ş...

Nasıl her gül tohumu içinde gül olma çağrısı taşıyorsa, bizler de her birimiz özümüzde özgür bir ruh olma çağrısı taşıyoruz. Rudolf Steiner (1861- 1925 Waldorf metodunun kurucusu)   Sevgili Anne Bebek dergisi okuyucuları,   Bazen bir insan tanırsınız ve bütün hayatınızın akışı değişir.    Waldorf pedagojisi Nisan İmece Anaokulu kurucusu sevgili Ömer Özkan benim için hayat akışımın farklı bir yöne kaymasına vesile olan insanlardandır.   Büyük kızım Mina henüz 4 aylıkken alternatif eğitim sistemlerini araştırıyordum.   Waldorf pedagojisi hakkında bir kaç veriye ulaştım. Daha sonra Ömer Özkan’ın bloğuna denk geldim.   Bloğu bir çırpıda okudum. Tüm yazıl arı... Saate baktım, akşam 22:00 idi. Arasam ayıp olur mu diye düşündüm ve kendime engel olamadım. Aradım, yaklaşık bir saat konuştuk. Çocuklarımı bu pedago jiden esinlenerek büyütecektim, m eğer aradığım yol buymuş. Ve o günden sonra ne zaman çocuklarımın anlam veremediğim ya da nasıl davranacağımı bile...