Waldorf Istanbul

Dönem: Kasım 🍁 B ir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir adamın bir eşeği varmış. Sırtına vurulan çuvalları yıllar yılı bıkıp usanmadan değirmene götürüp getirmiş, ama derken elden ayaktan düşüp her gün biraz daha iş göremez hale gelmiş. Bunu gören sahibi, şunun yemini suyunu keseyim de ne hali varsa görsün, diye içinden geçirmiş, ama eşek kendisi hakkında sahibinin iyi şeyler düşünmediğini sezmiş, evden kaçıp yollara düşmüş. Bremen’e gider, orada şehir bandosuna yazılırım, diye tasarlıyormuş kafasında. Biraz yürüdükten sonra bir av köpeğiyle karşılaşmış. Köpek yolun kenarında uzanmış yatıyor, koşmaktan canı çıkmış gibi dili bir karış dışarda soluyup duruyormuş. “Bu halin ne hav hav kardeş?” diye sormuş eşek. “Sorma” diye cevap vermiş köpek de “Kocadım artık, her geçen gün gücüm kuvvetim biraz daha azalıyor, avda eskisi gibi sıçrayıp zıplayamıyorum. Bunu gören efendim beni dövmeye kalktı, ben de kurtuluşu kaçmakta buldum. Buldum ama şimdi ne yiyip içeceğim, b...

D ünkü derste anlatılan insan bedeninin ruhsal ve tinsel doğası üzerine düşünürseniz, insan bedeninin yapısını ve gelişimini anlamak için gerekli her şeyi hızla birleştirebilirsiniz. (2) Dün, insan varlığının üç bölümden oluştuğunu gördük: baş, gövde ve uzuvlar. Bu üç bölümün her birinin ruh ve tin dünyasıyla farklı bir ilişkisi olduğunu da gördük. (3) Önce insan başının biçimini ele alalım. Dün, başın esas olarak fiziksel olduğunu söylemiştik. Göğsün fiziksel ve ruhsal özelliklere sahip olduğunu, uzuvların ise fiziksel, ruhsal ve tinsel özellikler taşıdığını gördük. Elbette yalnızca baş fiziksel diyerek başın doğasını tam olarak tanımlamış olmuyoruz. Gerçekte, her şey bu kadar keskin ayrılmaz. Aynı şekilde başın da ruhsal ve tinsel özellikleri vardır, fakat bunlar göğüs ve uzuvlardakinden farklıdır. İnsan doğduğunda baş öncelikle fiziksel bir yapıdadır. Bu, başın şeklinin neden bu şekilde olduğunu açıklar (ayrıca baş, embriyonal gelişimde ilk oluşan yapıdır); insanın genel ruhsal-tins...

Dönem: Nisan 🌱 Yazar: Liz Moreland Not: Bu hikâye öğretmenleri ayrılmak üzere olan bir sınıf için yazılmıştır.

D aha önce, insan varlığının doğasını ruh ve ruhsal (spiritüel) bakış açılarından ele almıştık. En azından, insanı bu iki perspektiften nasıl değerlendirebileceğimize dair biraz olsun ışık tutmuştuk. Şimdi bu değerlendirmeleri tamamlamamız gerekiyor. Önce, insan varlığını tam anlamıyla kavrayabilmek için, ruhsal, ruhsal-sel ve bedensel bakış açılarını birbirine bağlamalıyız; ardından dışsal fiziksel doğayı anlamaya geçmeliyiz. (2) İlk olarak, daha önce çeşitli vesilelerle dikkatimizi çekmiş olması gereken bir noktayı yeniden hatırlamak istiyoruz: İnsanın bu üç yönü farklı formlara sahiptir. Daha önce, insan başının küresel bir şekli olduğunu ve insan başının fiziksel doğasının bu küresel formda yattığını belirtmiştik. Sonra göğsün bir kürenin parçası – bir hilal – olduğunu ifade ettik. Yani, baş bir küre iken, göğüs hilal formundadır ve bu hilal de bir kürenin parçasıdır. Böylece insan göğsünün hilal formunu bir kürenin eksik parçası olarak tamamlayabiliriz. İnsan bütününün bu orta böl...

Waldorf eğitiminde öğretmenliğin bazı temel yönleri hakkında çıkarımlar Öğretmenin Rolü:   Waldorf eğitiminde öğretmenler, çocukların gelişiminde önemli bir rol oynarlar. Öğretmenlerin, insan gelişiminin farklı aşamalarını ve her çocuğun bireysel ihtiyaçlarını derinlemesine anlamaları beklenir. Öğrenci-Öğretmen İlişkisi:   Öğretmenler ve öğrenciler arasında güçlü ve sağlıklı bir ilişki kurulması esastır. Bu ilişki, karşılıklı saygıya, anlayışa ve öğrencinin bireyselliğine duyarlılığa dayanmalıdır. Öğretme Yöntemleri: Waldorf eğitimi, öğrencilerin tüm varlığını (beden, ruh ve zihin) kapsayan bütüncül bir yaklaşımı vurgular. Öğretim yöntemleri, öğrencilerin hayal güçlerini, duygularını ve düşünme becerilerini harekete geçirmeye odaklanır. Öz-Gelişim:   Waldorf öğretmenleri, sürekli olarak kendilerini geliştirmeleri ve dünya ile olan ilişkilerini sorgulamaları beklenir. Bu öz-gelişim, daha derin bir öz-farkındalığa ve öğrencilerle daha anlamlı bir bağlantı kurmaya yardımcı o...

B ir varmış, bir yokmuş… Uzak bir ormanın gölgesinde, göğe doğru uzanan koca bir sakız ağacı varmış. O ağacın dalları arasında, yumuşacık tüyleriyle bir anne koala ve onun minicik yavrusu yaşarmış. Anne koala, sabahın serinliğinde daldan dala süzülür; Karnı acıkan bebeği için en tatlı meyveleri toplarmış. Bir dal biterse, başka bir dala; Güneş yükselirse gölgelere… Sırtında bebeğiyle yorulsa da Sevgiyle sürermiş bu dansı ormanın içinde. Günler geçmiş… Minik koala büyüdükçe ağırlaşmış, Anne koalanın kolları bazen titrer olmuş. Ne var ki bir anne yüreği yorulsa da vazgeçmezmiş; Her meyvede, her tırmanışta sabırla sürmüş yolunu. Bir öğle vakti, yumuşacık rüzgâr dalları okşarken Anne koala bir dalın üstünde, usulca uyuyakalmış. Minik koala ise karnı zil çalar gibi aç, “Acıktım… acıktım…” diye sızlanmış sessiz ormana. Ne kadar seslense de uyanmamış annesi. Gözleri, yukarıda güneş altında parlayan Yuvarlak, sulu meyvelere takılmış o an. İçinden geçirmiş: "Keşke yüks...