Masal 21: Havuç Masalı

Dönem: Aralık, Ocak ❄️

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde buz gibi bir kış sabahı, minik Tavşan erkenden uyanmış̧. Çok aç̧ olduğu için sıcacık yuvasından dışarı tırmanıp hemen yiyecek bir şeyler aramaya koyulmuş̧.

Bir süre bakındıktan sonra karın altında iki tane havuç bulmuş̧. Hızlıca bir tanesini yemiş ve kendi kendine; ben artık aç değilim demiş. Diğer havuç̧ ile ne yapmalıyım? Biraz düşünmüş ve sonunda onu yakın arkadaşı Sincap’a vermeye karar vermiş̧ ve havucu arkadaşının evine taşımış. Havucu, Sincap’ın göreceğinden emin olduğu bir yerde, karın içine öylece bırakmış̧.

Ancak Sincap uyandığında çok açmış, yiyecek bir şeyler aramak için hızlıca evden çıkmış ve havucu görmeden geçip gitmiş̧. Sincap o kadar açmış ki durmadan, karın altında yiyecek bir şeyler arıyormuş̧. En sonunda, büyük bir kar kütlesini kazmış ve altında kocaman bir mısır koçanı bulmuş. Hızlıca mısırı yiyip, evine dönmüş̧.

Sincap, eve vardığında tavşanın bıraktığı havucu bulmuş̧. Ama Sincap artık hiç aç değilmiş̧. Bu havuçla ne yapmalıyım diye düşünmüş ve sonunda onu yakın arkadaşı Tilki’ye vermeye karar vermiş. Minik Sincap, köprüyü geçip, havucu Tilki’nin evine taşımış. Hediye olarak arkadaşına bırakmış ve Tilki bu hediyeye ne kadar da sevinecek diye düşünmüş kendi kendine.

Tilki uyandığında çok açmış̧, yiyecek bir şeyler aramak için hızlıca evinden çıkmış ve havucu görmeden geçip gitmiş. Köprüyü koşarak geçmiş ve hemen sağında kalan lezzetli yaprakları sakladığı yeri bulmuş. Bir güzel karnını doyurmuş. Hava çok soğuk olduğu için koşarak evine dönmüş. Eve ulaştığında arkadaşı Sincap’ın sakladığı havucu bulmuş. Ama Tilki artık hiç̧ aç̧ değilmiş. Bu havucu ne yapmalıyım diye düşünmüş. Sonunda havucu yakın arkadaşı At’a vermeye karar vermiş ve onu arkadaşının evine taşımış. Oraya ulaştığında havucu evin arkasındaki karların içine bırakmış. O da hava çok soğuk olduğu için acele ile evine geri dönmüş̧.

At uyandığında çok açmış̧. Fakat havucu görmeden aceleyle evden çıkmış. Yiyecek bir şeyler bulabilmek için, etrafta dolaşıp, karları kazıp altına bakıyormuş. Bir süre sonra, karların altında bir yığın saman bulmuş ve onu bir güzel yiyip hızlıca yuvasına dönmüş. At, yuvasına döndüğünde arkadaşı Tilki’nin bıraktığı havucu bulmuş. Acaba kim bu havucu benim için bıraktı diye merak etmiş. Ama At artık hiç aç değilmiş. Bu havucu ne yapmalıyım diye düşünmüş. Sonunda onu arkadaşı Tavşan’a götürmeye karar vermiş. Evinden çıkıp, Tavşan’ın evine doğru yola koyulmuş ve havucu, Tavşan’ın göreceğini tahmin ettiği bir yere bırakmış. Sonra da sıcacık yuvasına gidip kıvrılıp uyumuş̧.

Sabah olmuş̧ Tavşan uyanmış̧, karnı çok açmış. Yiyecek bir şeyler aramaya koyulmuş. Çok geçmeden, yuvasının yanındaki havucu bulmuş. Acaba kim bu lezzetli havucu benim için bıraktı diye merak etmiş ve onu afiyetle yemiş.